Ik wilde je voor het ontbijt uitnodigen.
Ik kan niet, ik moet naar de kerk.
Na de kerk dan?
Kom op, we hebben je al zolang niet gezien.
Doe dit om, ik wil niet dat jouw kleine baby ziek wordt.
Het is zo koud buiten.
Kom op. - Goed.
Kom je?
Ja.
Geweldig.
Kan jij dat hele ding...? - Ja.
Je bent mij vijf dollar verschuldigd.
Tot ik hem aan tafel zie verschijnen, ben ik je niets verschuldigd.
Er is iets aan de hand met hem. Ik maak mij zorgen.
Dat zeg je steeds, ik...
denk dat er andere dingen aan bijdragen.
In de hele wereld...
zijn er boeken over liefde.
Maar in deze wereld is er eigenlijk maar één liefde.
Wij hoeven nooit te vragen: 'Heer wat moet ik doen'?
Omdat de Heer ons gezegd heeft wat wij moeten doen.
Hou van elkaar.
Dat mijn vrienden, is de enige ware wet.
Liefde is God, aan het werk.
De zegening van onze Heer Jezus Christus, de liefde van God...
Het verbond van de Heilige Ziel, zal nu en voor eeuwig bij u zijn.
Amen.
Ik denk dat jij wat hulp kan gebruiken. - Dank je, lieverd.
Ik breng deze naar het ziekenhuis.
Jij bent een knappe vent, Lars.
Waar is jouw vriendin?
Die heb ik niet. - Ben jij een homo? - Nee.
Mijn kleinzoon is een homo. Ik ken verschillende homo's.
Dat weet ik, maar ik ben geen homo, dus...
Laat het niet zo lang duren, dat is niet goed voor je.
Hier.
Geef dit om te beginnen, aan een aardig persoon.
Hallo, Lars.
Ik zie je morgen op het werk. - Ja, goed.
Mijn broer is zevenentwintig, misschien wil hij alleen gelaten worden.
Dat wil hij niet. - Echt...
Ga.
Hoe weet jij dat eigenlijk? - Omdat...
mensen zijn zo niet.
Daar gaat hij.
Kom op, je hebt het beloofd.
Is dat normaal? - Vijf dollar.
Goedemorgen. - Goedemorgen, Cindy.
Heb jij een leuk weekend gehad?
Dat nieuwe meisje is wel leuk, hé?
Jij en Margo? Wat denk je er van?
Lars, je moet dit zien.
Ik ben vanmorgen niet echt in de stemming voor porno.
Het is geen porno.
Goed, dat is het wel. Maar kom eens kijken.
Vind je dit leuk?
Dat is een stevig lichaam. Als zij 125 pond weegt, dan weegt zij 125 pond.
Je kan alles naar jouw wensen aanpassen, je hebt al die verschillende hoofden...
en delen. Je kan je eigen vrouw ontwerpen.
Ze zijn anatomisch correct.
Je gaat er toch niet één kopen?
Dat zou ik willen.
Kijk eens hoeveel ze kosten. Ik heb niets meer, na mijn nieuwe Xbox.
Goedemorgen.
- Hallo, goedemorgen.
Iedereen, Margo is hier. Hoera.
Kun je dat ding op doen?
Ik zat te denken. Wij zijn de enige die bij het meer vandaan komen, we kunnen carpoolen.
Lars, het is jouw dag om koffie te halen, maatje.
Ja.
Weet je wat jouw probleem is, Margo? Jij bent te agressief.
Doe een beetje rustiger.
Hou je kop.
Meestal bewolkt, later op de avond sneeuw.
Er is kans op sneeuw, na middernacht.
Wacht, stop.
Karin, wat?
We willen dat jij komt eten.
Wil je komen?
Je hebt mij laten schrikken.
Lieverd, het spijt mij.
Wacht.
Ik kan niet. - Waarom niet?
Waarom niet? Kom op Lars, wij missen je.
Ik heb werk mee naar huis genomen, dus ik moet...anders kom ik in moeilijkheden.
Dat heb je niet. - Dat is mijn telefoon, denk ik.
Kom op, wacht. Lars, stop.
Kom op, alsjeblieft? - Ik heb andere plannen.
Ik kan niet.
Er is zalm, en kersentaart.
Wil je mij alsjeblieft laten gaan? - Nee.
Is dat alles wat jij kunt eten? - Ja, het was heerlijk. Dank je.
Nee, blijf jij maar. Het is mijn beurt.
En praat wat, alsjeblieft.
Karin maakt zich zorgen om jou, zij denkt dat jij een probleem hebt...
omdat jij zoveel tijd alleen doorbrengt.
Alles is goed met mij. - Dat zei ik haar ook.
Dat is precies wat ik gezegd heb.
Papa was ook een beetje zo, dus...
Ja, maar hij wilde niemand om zich heen hebben. Dus dat is een verschil.
Dat is niet waar.
Ja, natuurlijk misschien nadat mama gestorven was, maar...
daarvoor kende jij hem niet, dus...
Dat kon jij ook niet, maar ik zeg alleen maar...
Karin en ik zouden het heel fijn vinden, als jij bij ons zou komen wonen.
Dat hoeft niet, dank je. - Het huis is voor de helft van jou.
Ja, dat weet ik. Maar alles is goed met mij, bedankt.
Ik leg het alleen maar op tafel.
Welterusten. Slaap lekker. - Welterusten.
Wacht. Hier zijn wat restjes voor jou.
Heb jij mijn deken?
Ja, die is... - Ik pak het, hou deze even vast.
Ik ben zo terug.
Het is een mooie deken.
Gus zegt, dat jouw moeder die voor je gemaakt heeft.
Toen zij zwanger was.
Zij moet veel van je gehouden hebben.
Net zoals wij dat doen.
Ben jij kwaad op mij? - Komt hij al?
Alsjeblieft. Welterusten. - Bedankt. Welterusten.
Zes weken later
Hallo? - Hallo, Lars. Je spreekt met Karin.
Er is net een grote doos voor je gebracht. Het staat in de garage.
Goed, bedankt.
Bedankt.
Dat is een mooie trui.
Kom binnen.
Het is goed. Kan Karin even naar de deur komen?
Lieverd, kom even. Lars is er.
Echt? - Ja.
Zij doet...
yoga voor zwangere vrouwen.
Dat is goed spul.
Wat is er?
Ik heb een gast.
Jij hebt een...?
Een gast?
Dat is geweldig.
En ze komt niet hier uit de buurt. - Zij?
Wat zeg je mij daarvan. Waar...
Waar heb je die ontmoet?
Op het internet. - Tegenwoordig doet iedereen dat.
Dat is geweldig.
Ze spreekt alleen niet veel Engels.
Dat is niet erg. Dat is hetzelfde als met de mensen op mijn werk. Dat is niet erg.
Ze zit in een rolstoel, dus ik wil niet dat zij zich daar rot door voelt.
En ik wil jullie iets vragen, ik weet dat het een hele grote gunst is.
Ze is heel erg gelovig, en omdat wij allebei nog jong zijn...
en ongetrouwd. Dus is het niet goed voor ons om alleen samen in de garage te zijn.
Ze mag wel in de roze kamer. - Ze kan hier slapen.
In de roze kamer? - Ja, natuurlijk.
En er zijn nieuwe handdoeken.
Geef ons een half uurtje, om iets in de oven te stoppen...
Dan maken wij de plaats klaar.
Laten we beginnen.
Dat is...
jullie stille figuren, je weet wat zij zeggen...
Het is geweldig.
Ik zie je zo.
Bianca is een zendeling.
Was een zendeling. Het spijt mij.
Omdat zij werd grootgebracht door nonnen.
Maar nu is zij op verlof zodat zij de wereld kan ervaren. Is dat niet te gek?
Ze is verlegen.
Dat ben je.
Alles is nog zo nieuw.
Voor haar, toch?
Heb je honger? - We zijn uitgehongerd.
Gus, wil je mij even helpen in de keuken?
Dat was dan dat. Ik weet het.
Hij is gek, toch?
Wat moeten wij doen? - Ik weet het niet.
We moeten het ziekenhuis bellen, denk ik.
Het ziekenhuis kan ik mij niet veroorloven...
ik kan dit niet geloven. Mijn kleine broertje is helemaal gek.
Beheers je. Gus, rustig.
Hij praat met een pop.
We komen hier op de één of andere manier wel doorheen, goed?
Ik weet niet hoe ik dat moet doen. - Dat weet ik ook niet.
Je moet rustig blijven.
Het spijt mij. - Het is goed.
Karin, ze gaat niet eten.
Jullie zullen dit nooit geloven...
het maakt mij zo kwaad.
Bianca komt uit de tropen...
ze is een Braziliaanse...
Half Braziliaanse, half Deense, dat klopt...
Iemand heeft haar bagage gestolen.
Ja, en ze hebben haar rolstoel gestolen.
Dat is vreselijk.
Ja. Kun je dat geloven, Gus?
Ja, dat kan ik geloven. - Goed.
Het maakt mij kwaad.
Hoe dan ook...
Ik wil jullie om een gunst vragen.
Ze vindt dat niet erg, ik beloof het je.
Karin, vind jij het niet erg om Bianca wat kleren te lenen. Zij heeft niets.
Wil je dat?
Ik weet niet of wij dezelfde smaak hebben, Lars.
Dat is niet erg Karin, omdat Bianca niet veel geeft...
om dat soort oppervlakkige dingen. Dus dat is niet erg.
Natuurlijk.
Zie je wel. Ik zei het je al.
Bedankt.
Dit is de kamer van mijn moeder geweest.
Als je iets nodig hebt, Gus en Karin zijn hier tegenover in de hal.
Ik ben in de garage.
Maar dat weet je. Nog iets anders?
Je hebt gloednieuwe handdoeken, dankzij Karin.
Lars, ik denk dat wij naar bed moeten gaan.
Nog heel even.
Ik wilde alleen zeggen dat ik zo blij ben, dat jij eindelijk hier bent.
Lars, ik denk dat wij nu...
Welterusten.
Wacht, Gus had een goed idee.
Hij is bezorgd om Bianca's gezondheid.
Gewoon met dat reizen, en het veranderen van klimaat en alles...
Stress, weet je wel?
Ik maak een afspraak met Dr. Birnman voor morgen. Morgen vroeg.
Dat gaan wij allemaal. - Ja, je herinnert je Dagmar toch wel?
Denk je dat het een goed idee is. - Ik denk dat we dat moeten doen.
Ja, dat is een goed idee. Ik wilde trouwens toch naar een rolstoel gaan kijken.
Welterusten. - Welterusten.
Ik zie je morgen.
Echte pop.
Natasha is uit Moskou ontsnapt.
Waar zij gedwongen werd om voor de Russische maffia te strippen.
Nu wil zij alleen een Amerikaanse man om van te houden.
Nadori heeft een goedbetaalde baan in Tokio opgegeven...
omdat zij als een vrouw ontevreden was.
Tammy is van school gegaan, om bij de rodeo te komen.
Ben jij de juiste cowboy om deze wilde veulen te temmen.
De dokter zal ons wel zeggen wat wij moeten doen.
Maar zij is een huisdokter. Wij hebben een psychiater nodig.
Nee, dat is ze. Zij is ook een psycholoog.
Ze zegt dat zij dat wel moet, zo ver in het Noorden.
Wat zullen de mensen denken?
Daar kunnen we ons geen zorgen om maken.
Juist.
Daar heeft mijn vader gewerkt.
Onze vader.
Dat is de bibliotheek. Ik heb een kaart, die kan je lenen als je dat wilt.
Ik moet ze eigenlijk pakken, maar jij mag zeggen welke.
Ik weet het eigenlijk niet, Gus...
wat heeft papa eigenlijk altijd gedaan?
Water en energie.
Ik werk bij het onderwijs.
Ik mis iedereen, maar er is thuis zo veel te doen.
Ik ga wel terug, als de baby oud genoeg is en jij...
Ja, natuurlijk. 'Readers Digest'.
'West Living', of 'Country'.
Dat zou ik ook zeggen.
Zij heeft een lage bloeddruk.
Is dat ernstig? - Dat zou kunnen.
Dat moeten we even afwachten.
Het is goed, de mijne is waarschijnlijk ook laag.
Ik wil dat jij haar iedere week hier brengt, voor een speciale behandeling.
Kun jij dat doen?
Ja, weet u zeker dat het noodzakelijk is?
Ja. - Goed.
Wat denk jij?
Als zij zegt dat wij dat moeten doen.
Je kunt een afspraak maken bij Jo-Anne, bij de balie.
Ik zie er naar uit om je te leren kennen, Bianca.
Ik zeg je dat hij in een ziekenhuis thuis hoort.
Nee. Mijn oom Gart is daar geweest, en hij is nooit teruggekomen.
Maar hij heeft meer hulp nodig dan jij en ik hem kunnen geven.
Ik heb je gezegd dat er iets niet in orde was, maar jij wilde niet luisteren.
Mag ik even?
Functioneert Lars? Gaat hij naar zijn werk, wast hij zich, kleedt hij zich zelf aan?
Tot nu toe wel.
Heeft hij gewelddadige aanvallen? - Nee, nooit.
Het is een lieverd. Hij verheft zelfs nooit zijn stem.
We moeten hem weer opknappen. - Kunt u hem opknappen?
Ik weet het niet, Gus.
Ik denk niet dat hij psychotisch of schizofreen is.
Ik denk niet dat dit door genen wordt veroorzaakt, of een kortsluiting in de hersenen.
Wat is er verdomme dan aan de hand?
Hij blijkt een waanvoorstelling te hebben. - Een waanvoorstelling?
Wat doet hij in godsnaam met een waanvoorstelling.
Dat moeten wij zien uit te zoeken.
De kans is dat hij al een tijdje aan het decompenseren is.
Ik denk dat wij ons dat niet gerealiseerd hebben.
Zijn er het laatste jaar veranderingen in de familie geweest?
Nee, alles is ongeveer hetzelfde, behalve dat Karin zwanger is en...
dat Lars gek is.
Weet u, dit hoeft niet noodzakelijkerwijs iets slechts te zijn...
wat wij een ziekte van de geest noemen, is niet altijd een ziekte...
het kan een manier van communiceren zijn, een manier van iets oplossen.
Fantastisch. Wanneer zal dat voorbij zijn?
Wanneer hij het niet meer nodig heeft.
Hoe kunnen wij helpen?
Ga er in mee. - Nee.
Doen of zij echt is? Dat kan ik niet, dat doe ik niet.
Zij is echt.
Zij is daar buiten. - Dat snap ik...
dat doe ik niet.
U zult hem toch niet van gedachten kunnen veranderen.
Bianca is in de stad voor een reden. - Maar...
Het is niet echt een keuze.
Dan doen we het. Alles wat maar nodig is.
Ja, en iedereen zal hem uitlachen.
En u.
Ze houdt van kinderen.
Nog wat koffie, Lars? - Ja, alsjeblieft.
Mag ik jouw grappige gezicht zien?
Wil Bianca ook wat?
Ja.
Alsjeblieft. - Dank je wel, Karin.
Gus niet?
Natuurlijk.
Ga je niet naar jouw werk vandaag, Gus?
Ik voel mij niet zo goed.
Misschien kan Bianca jou helpen, zij heeft een verpleegstersopleiding.
Nee dat heeft zij niet, zij heeft geen verpleegstersopleiding Lars,
omdat zij geen mens is.
Zij is een groot plastic ding.
Daar sta ik versteld van.
Heb je dat gehoord?
Bianca zei dat God haar daarom gemaakt heeft. Om mensen te helpen.
Kom je niet te laat op je werk?
Ik kom te laat.
Nou, ik moet gaan.
Ik ga mij melden.
Jij hebt het nummer van mijn werk, Karin? - Ja.
Ik wilde je zeggen dat je er erg leuk uitziet vandaag.
Ik hoop dat jij je beter voelt, Gus.
Dat hoop ik ook. - Bedankt voor het ontbijt.
Ik moet gaan. - Tot ziens.
Ik moest het proberen.
Wat?
Het is gewoon... Ik weet het niet.
Het is waar. Wij zijn heel erg met ons zelf bezig geweest, Gus.
Dat is niet mijn schuld.
Het is niet mijn schuld.
Kom op, Bianca. We gaan wat telefoontjes plegen.
Goedemorgen, Cindy. Je ziet er leuk uit vandaag.
Dank je, Hr. Zonneschijn...
Het is ruim van te voren, maar je weet hoe opgewonden ik van die dingen kan worden.
Waar zijn ze, ik weet dat jij ze gepakt hebt. Dat heb ik niet. - Jawel.
Dat is wraak. - Waarvoor? - Voor de nep ding in je la.
Dat. - Lars, ik mis drie van mijn actiefiguren.
Het is jouw beurt om koffie te halen.
Luister Margo, die actiefiguren zijn heel erg belangrijk voor mij...
ze zijn veel geld waard, en als ik ze allemaal niet snel op mijn bureau vind...
dan kan je tegen jouw teddybeer zeggen dat hij op moet passen.
Ik zal ze terug leggen, één voor één.
Ga jij naar Cindy's feestje?
Nee.
Ik hoopte dat jij wel zou komen. Ik zou graag willen dat jij ook kwam.
Misschien.
Dat zou geweldig zijn.
Denk je dat ik mijn vriendin kan meenemen?
Ja, ik neem ook iemand mee.
Ik wist niet dat er zulke poppen bestonden. - Ze noemen ze liefdespoppen.
Ik zag van die speciale in 'People'. - Echt? Bianca heeft zo een...
Ze is dus één van de meisjes.
Het spijt mij.
Echt niet.
Heeft zij een zuster?
Ik wilde dat ik een vrouw had die niet kon praten.
Dat is niet zo grappig.
We willen niets met haar te maken hebben. Ze is een 'gouden kalf'.
We weten allemaal wat er daarmee gebeurde. - Hij aanbidt haar niet,
hij gaat alleen met haar uit? - Die jonge mensen hebben geen wilskracht.
Hij is ziek.
Wij hadden de hoop als we bij u kwamen dat u kon helpen...
de weg een beetje effenen.
Als u kon proberen het te begrijpen.
We kunnen het proberen.
In vredesnaam, wat is nou het grote punt.
Sally, jouw neef trekt zijn katten jurken aan.
Hazel, jouw neef gaf al zijn geld aan een UFO-club.
Ernie, iedereen weet dat jouw eerste vrouw een kleptomaan was.
Dat was zij niet. - Waarom is zij dan begraven...
met een paar van mijn oorbellen.
Het is genoeg.
Die dingen gebeuren.
Lars is een goeie jongen.
Je kunt op mij rekenen.
Bedankt Mevr. Gruner.
Hij neemt haar toch niet meer naar de kerk, of wel dominee Bock?
De vraag is, zoals altijd...
Wat zou Jezus doen?
Ik zou graag van de gelegenheid gebruik willen maken om...
om al onze nieuwe bezoekers van vandaag te verwelkomen in onze kerk.
Bianca, leuk om je te zien. - Lars, God zegene je.
Dank u wel, dominee.
Die zijn voor jou, Bianca.
Dit is mijn vriendin, Mevr. Gruner.
Ze heeft een mooi figuur.
Die zijn niet echt, dus die blijven altijd staan. Leuk, hé?
Kom hier.
Kijk uit.
Ik haal de stoel.
Kan jij haar riem vastmaken?
Bianca, Gus maakt jouw riem vast.
Kan je dat over haar benen doen, anders krijgt ze het koud. Dank je.
Dank je wel, Gus.
Waar gaan jullie naar toe?
Eén moment.
Ze weet het niet, het is een geheim. Ik kan het jou wel vertellen.
Ze vraag mij steeds van alles, en ze wil alles van mij weten, dus...
ik dacht dat ik haar kon nemen naar het meer.
Waar wij altijd speelden.
Herinner jij je dat? - Ja.
Dat klinkt leuk.
Ik moet gaan.
Ik kom eraan. Waarom schreeuw jij?
Gus en zijn vrienden kwamen hier altijd.
Ze gingen hier vissen.
Een andere keer gingen ze hockeyen.
Of ze bouwden allemaal van die mooie hutten.
Dit is de boomhut, met een touw om aan te zwaaien.
En de ladder.
Geestesziekte waanvoorstelling
Je zou mij eens hout moeten zien hakken.
Daar ben ik echt goed in.
Het spijt mij.
Ik kon niet langer wachten, ik wilde zien hoe het met haar ging.
Na een behandeling moet zij rusten. Het werk niet, als zij niet rust.
Hou mij maar gezelschap, Lars.
Hou mij maar gezelschap.
Weet u hoeveel behandelingen zij nog nodig heeft?
Nee dat weet ik niet. Het is een lastige ziekte, Lars.
Maar wat ik wel kan gebruiken is een complete achtergrond van haar.
Zoals ouders... - Die zijn gestorven toen zij een baby was.
Dat is niet eerlijk. - Ja, maar...
zij heeft geen medelijden met zichzelf, zij wil alleen...
dat zij normaal is. Dat iedereen haar normaal behandelt.
Dat is leuk. Dat bewonder ik.
Ja, ik ook. Is dat uw man?
Ja, hij is overleden.
Nee toch? Dat spijt mij.
Hebt u kinderen? - Nee.
U moet zich wel erg eenzaam voelen.
Soms ben ik zo eenzaam dat ik vergeet welke dag het is, en hoe ik mijn naam moet spellen.
Hoe zit dat met jou?
U bent grappig.
Wat is het verschil tussen een waanvoor- stelling en een hallucinatie?
Het is een onechte gewaarwording, tegenover een onechte veronderstelling.
Dus als Mous denkt dat de FBI achter hem aanzit...
De DEA. - De INS.
De IRS, de ATF, de AAA. - Dat zou een waanvoorstelling zijn.
Kerel, die zitten achter ons aan.
Dat zei ik je al...
al drie keer, dat hout je verwarmt.
Daarom moet ik het in stukken hakken.
Wat doen we? Waarom doen we dit voor hem? - Kom op.
Dit is grappig.
Is dat zo?
Ik weet het niet. Misschien niet.
Vertel mij eens iets over Karin.
Ik ken haar niet zo goed.
Zij is geweldig.
Gus en ik zijn allebei gelukkig met vrouwen. Zij is geweldig.
Maar zij...
We hoeven niet te praten. Ik zoek wel iets te lezen voor je.
Nee, het is gewoon...
tussen ons. - Natuurlijk.
Ik maak me zorgen om haar.
Ik denk dat zij een klein probleempje heeft.
Misschien moet jij het mij niet vertellen. - Nee, dat is goed. Het is alleen...
ik denk, omdat zij onzeker is, maar...
zij probeert altijd iedereen te omhelzen.
Weet u? Sommige mensen houden daar niet van. Sommige mensen willen niet omhelsd worden.
Maar dat realiseert zij zich niet. Zij trekt het zich persoonlijk aan.
En de dingen... Dat kwetst haar.
Ik weet niet wat ik daar aan moet doen.
Weet u dat?
Maar het is soms zo een troost.
Gewoon iemand zijn armen om je heen te hebben. Denk jij niet?
Nee. - Kom op, dat voelt goed.
Dat voelt niet goed. Dat doet pijn.
Als een snee, of een blauwe plek?
Als een brandwond. Zoals dat je naar buiten gaat, en...
dat je voeten bevriezen en je gaat weer naar binnen, en ze ontdooien weer, zoiets.
Het is bijna precies zo.
Voelt dat bij iedereen zo?
Bij Bianca niet zo.
Maar bij alle anderen wel.
Dus jij laat de mensen jou niet aanraken.
Lars, is het niet moeilijk om daar mee weg te komen?
Ik ben niet zo als u, omdat ik al die lagen heb.
Dat helpt. - Luister...
we kunnen Karin niet veranderen.
Maar, ik kan jou wel helpen.
Dat is goed.
Pijn? - Ja, maar ik kan het wel uithouden.
Is alles goed met jou?
Het is genoeg voor vandaag.
Ja, bedankt.
Ja, goed.
Het is wetenschappelijk bewezen, dat iedereen zijn favoriete woord hun eigen naam is dus...
als je gewoon hun naam hardop zegt, goed?
Je kunt zien dat het hen gelukkig maakt.
Hr. Zonneschijn. En dit moet Bianca zijn. Welkom, kom binnen.
Ik heb mijn laarzen aan, ik heb mijn schoenen niet meegenomen.
Maak je daar geen zorgen. Baxter, lieverd...
Jongens, dit is mijn man.
Hoe is het met je?
Is dat voor mij Bianca? Dank je wel.
Kan Baxter iets te drinken voor jullie halen, uit de keuken?
Bier?
En voor Bianca?
Zij drinkt niet.
Zij vindt het ook niet leuk als ik drink. Maar ik neem er toch eentje.
Ik kan je helpen met jullie jassen.
Dit is Margo, dit is Bianca.
Hallo, Bianca.
Ik ben blij dat jij die memo hebt rondgestuurd. Ik zou uit mijn dak zijn gegaan.
Het is zo bizar.
Het is een aandoening. - Wat een rare snuiter.
Kijk nou naar hem. Hij is verliefd op dat sletterige stuk silicone.
Dat is Bianca. - Heeft hij seks met haar?
Daar is zij bedoeld voor, ja.
Ik hoor dat jullie gaan trouwen. - Ja. - Nee.
Ik zou een moord doen, voor zulk haar als zij heeft.
Ik zou het zo een beetje willen. Lang van voren en kort van achteren.
Lars zou nooit willen dat zij het afknipte. Jongens en lange haren.
Dat maakt mij niet uit.
Waar zij van houdt, daar hou ik ook van.
Dat is een man naar mijn smaak.
Ik heb een wijntje nodig.
Ik haal het wel.
Iemand nog iets? - Nee, bedankt.
Lars, Bianca is echt een schatje.
Bedankt.
Het best is nog, dat zij niet weet hoe geil zij is.
Dat wil je van een vrouw.
Zij blijven bij je, omdat zij niet weten dat ze iemand die beter is kunnen krijgen.
Hoe is dat mogelijk?
Is zij flexibel?
Ja.
Heb jij het leuk gehad?
Ik ben zo gelukkig. Dat is het alleen maar.
En zo zag hij ons, toen wij de kleine weide voorbij gingen.
En wij schreven en kerfden in de bast van de bomen.
Op het fijne zand van de diverse massa.
Alles in harmonie met de droefheid en opgeroepen door het gebed van Dulcinea.
Maar wat hem het meest verdrietig maakte was...
dat er geen andere kluizenaar was, om hem de biecht af te nemen.
Pijn?
Het is wel goed.
Dat is wel goed, dat kan ik wel aan.
Je moet wel opgewonden zijn, dat er een baby komt.
Wil jij geen oom zijn?
Hebt u een moeder willen zijn? - Dat weet ik niet.
Ja.
Maar ik heb nooit zelf kinderen kunnen krijgen.
Bianca is eigenlijk ook zo.
Ja, zij kan ook geen kinderen krijgen.
Dat is jammer.
Toen zij een baby was, is haar moeder gestorven, dus...
toen zij geboren was.
Net als die van jou.
Jullie hebben een hoop gemeen.
Lars, je weet dat wij een hoop geleerd hebben...
sinds toen. De dingen zijn beter.
Ja, maar het kan nog steeds gebeuren. - Dat is hoogst onwaarschijnlijk.
Dat is zeldzaam.
Ja, maar het zou nog steeds kunnen.
Haal even adem.
Het is goed.
Het spijt mij.
Het spijt mij. Het is alleen zo gevaarlijk.
Het is zo gevaarlijk. - Ga zitten.
Stop je hoofd tussen je knieën. Ga zitten.
Stop gewoon je hoofd tussen je knieën. Buig voorover.
Het spijt mij. - Het is goed.
Haal eens adem.
Ik hoop dat ze zachte hebben. Je zou zachte moeten dragen.
We kunnen alles doen wat wij willen. Jij doet al jouw dingen, en ik aan het werk.
Wat denk je van in de middag? Op maandag en woensdag...
en dan zaterdag de hele dag.
Ja, weet je het zeker?
Bianca, vind jij dat ook goed?
Bianca wil als vrijwilligster in het ziekenhuis op donderdagmiddag.
Ik ook.
En jouw bloeddruk dan?
Denk aan al die kinderen. Zouden die haar niet geweldig vinden?
Dat is waar. - Hier wat laagjes, en dan structuur daar...
ik weet niet wat jullie er van denken, maar...
Dat vind ik leuk. Dat ziet er lief uit.
Weet u het zeker. Het groeit niet meer aan.
Wat is dat voor een geluid? Door Veronica, en Charles.
Ik hoor de telefoon.
Hij wordt niet beter, of wel?
Nee, waarschijnlijk niet.
Hij zal zijn hele leven van dat ding houden, en...
dat is allemaal mijn schuld.
Nee, dat is het niet, het is...
Ik weet het niet.
Ik bedoel, ik ben zo snel mogelijk het huis uitgegaan.
Ik heb nooit aan hem gedacht. En dan wij tweeën.
Wij gingen hier naar toe, helemaal gelukkig.
En hij gaat naar de garage, net als de familie hond.
En ik heb dat toegestaan.
Geen wonder dat hij een verloofde in een doos bestelt.
Kom hier.
We zijn boven.
Wat is er aan de hand?
Er is een vrijwilligers feestmaal van het ziekenhuis. Bij de V&W.
Ziet zij er niet mooi uit? - Zij ziet er mooi uit.
Wij zouden gaan scrabbelen.
Weet je het zeker?
Haar agenda hangt op de ijskast. Heb jij er naar gekeken?
Nee, dat heb ik niet. Ik denk dat ik dat vergeten ben.
Mag ik heel even met haar alleen zijn, alsjeblieft.
Dank je.
Je bent mijn vriendin. Dan zou ik niet naar de agenda moeten kijken...
om te zien wat voor plannen jij hebt.
Je spreekt iets af.
Je hebt steeds tien mensen om je heen.
Kan er niet eentje de telefoon even opnemen, en het mij laten weten?
Ze maken nooit ruzie.
Ik verheug mij erop om te gaan scrabbelen...
Zijn toon staat mij niet aan.
Luister nu eens naar mij. Bianca heeft een eigen leven.
Niet één vrouw met zelfrespect hoeft jou te bellen...
en hoe eerder jij dat leert des te beter. Ja? - Ja.
Jij bent de hele dag op je werk, wat moet zij dan doen?
Op jou wachten? Zou jij dat voor haar doen?
Zou zij dat zelfs van jou vragen?
Zij is buiten in de gemeenschap, doet dingen voor anderen, die minder...
gelukkig zijn dan wij. Je zou trots op haar moeten zijn.
En ik dan? - Grote baby.
Hij is net als mijn man.
We zijn om elf uur thuis.
Zij is mijn vriendin. Ik zou haar agenda niet in hoeven te kijken om haar te zien.
Is alles goed met jou?
Hoe zou zij zich voelen, als ik gewoon bij haar weg ging?
Haar zo zou verlaten.
Zij heeft jou niet verlaten, ze komt terug.
En hoe weet ik dat?
Mensen doen wat ze willen.
Het kan ze niet schelen. - Het kan ons allemaal wel wat schelen.
Lars, het kan ons wel wat schelen.
Nee, dat doe je niet.
Dat is niet waar.
Iedereen in de stad doet zijn uiterste best, zodat Bianca zich thuis voelt.
Waarom denk jij dat zij overal naar toe kan gaan, en...
zoveel te doen heeft.
Ik weet het niet. - Dat komt door jou.
Omdat al die mensen van jou houden.
Wij duwen haar rolstoel.
We rijden haar naar het werk, we rijden haar naar huis.
We wassen haar, we kleden haar aan.
We helpen haar opstaan. We leggen haar in bed.
We dragen haar.
Zij is niet klein, Lars. Bianca is een grote meid.
Niets van dit alles is makkelijk voor ons, maar wij doen het.
We doen het voor jou.
Durf mij dus niet te vertellen, dat het ons niets uitmaakt.
Ik denk dat degene die van streek is moet zeggen dat hij van streek is...
Want ik kan niet...
Hoe was de wedstrijd?
De kaascontroleurs hebben ons op ons donder gegeven.
Is alles goed? Ik leg Bianca meestal in bed.
Ik zal het je zeggen. Wij wilden daarover met je praten.
Jij hoeft dat niet meer te doen. Ik doe dat.
Weet je het zeker? Ik vind dat niet erg, en ik dacht dat jij...
Het is zo een dag. - Het is goed.
Het is aan jou, en...
Maar ik laat jullie alleen.
Wat is er? - Dank je wel.
Ik heb niets gedaan. - Ja, dat heb je wel.
Ik ben moe.
Heb ik iets gemist? - We hadden een grote ruzie.
Echt? - Ja.
Heb jij geen wanten, het is niet zo warm.
Ik denk dat het wat koud buiten is.
Lars, heb jij al kennis gemaakt met Erik? - Nog niet officieel.
Je bent erg beroemd hier.
Je geeft ook een stevige hand, maat.
Ja?
Naar mijn kantoor?
Ik denk dat ik blijf.
Ze voelt zich behoorlijk beroerd vandaag.
Dan blijven we allebei.
Ik heb vorige week gevraagd of zij met mij wil trouwen.
Gefeliciteerd.
Wanneer is de blijde dag?
Ze heeft nee gezegd.
Ik weet het. Ik kon het niet geloven.
Stop daarmee. Je hebt het recht niet om zo tegen mij te praten. Weet je dat niet?
Nee, dat weet je niet. Ik praat ook niet zo tegen jou.
Hou je nou op met schreeuwen?
Ik was met Bianca aan het praten, en...
en zij zei, dat ze in haar cultuur, die geschreven passages hebben...
rituelen en ceremonies, en...
een hele hoop dingen, dat als je die doet...
of als je er mee klaar bent. Als je die doorleeft hebt, ben je volwassen.
Klinkt dat niet geweldig.
Ja, dat is zo.
Hoe weet jij dat?
Wat weet ik?
Dat je een man bent.
Nee, dat kan ik je niet vertellen.
Was het seks?
Het is wel een soort van seks, maar het is niet...
Ik weet het niet, het is...
een goede vraag.
Ja, maar ik moet het weten.
Hou die gedachte vast.
Je zou dat aan Dagmar moeten vragen.
Ik heb het aan Dagmaar gevraag. Zij zei, dat ik het aan jou moest vragen.
Ik kan jou alleen mijn mening geven. - Dat wil ik ook alleen maar.
Het is niet dat jij of het één of het ander bent...
er is nog steeds een kind binnenin. Maar je groeit op...
als je besluit dat dat het beste is.
En niet wat alleen goed is voor jou, maar wat goed is voor iedereen.
Zelfs als het pijn doet.
Wat dan?
Zoals...
je neemt mensen niet in de maling, en je bedriegt jouw vrouw niet.
En je zorgt voor je familie, en je geeft toe dat je fout zit.
Dat probeer je tenminste.
Dat is alles wat ik kan bedenken.
Het klinkt eenvoudig, maar op de één of andere manier is dat het niet.
Ik weet het. Omdat niets makkelijk is.
Het is net als met die ouwe, hij hoefde niet alleen voor twee kinderen te zorgen...
hij had ons naar een weeshuis kunnen brengen, mensen doen dat.
Maar hij hield van ons, en hij probeerde het juiste te doen...
ook al wist hij niet hoe dat moest.
Ook al was zijn hart gebroken.
Ik had je niet alleen met hem moeten laten.
Hij had te veel verdriet, dat maakte mij bang...
en ik ben gewoon weggerend.
Dat was egoïstisch.
En dat spijt mij.
Dat is niet erg.
Jij bent de streep overgegaan.
Jij bleef mijn actiefiguren gappen. - Ik verstopte ze, ik hang ze niet op.
Wat dan ook Margo, je bent trouwens toch te oud voor dat ding.
Haal die strop er af. - Nee. - Haal het er af.
Zie het onder ogen, de beer is dood. Goed voor jou.
Ik heb haar gewaarschuwd.
Het is niet zomaar een beer.
Ik heb het uitgemaakt met Erik.
Dat spijt mij om te horen.
Ja, ik had zelfs niet eens een goede reden.
Hij was niet zo geïnteresseerd.
Waarom was hij jouw vriendje?
Omdat ik eenzaam was.
Dank je.
Graag gedaan.
Wat doe je vrijdag?
Ik heb een afspraak bij de schoolcommissie.
Bianca is gekozen, dus...
Dat is geweldig.
Waarom?
Ik dacht dat wij misschien allemaal eens een keer uit konden gaan.
Laat maar.
Als ik Bianca afgezet heb, dan ben ik vrij.
Maar dan ben ik het alleen, dus...
Dat zou geweldig zijn, Lars.
Dank je.
Goeie worp.
Je draait de bal teveel. - Dat weet ik.
Sorry, we zitten vol. Er is een groot damestoernooi.
Wij zijn allemaal kerels. Laat de dames gaan.
Echt niet Nelson. Ze scheuren mij aan stukken.
Is dat Lars?
Hé, maatje. - We zitten vol.
Margo, je krijgt een pak op je donder. - Ik geef jou een pak op je donder.
Gefeliciteerd.
Dit had ik net nodig.
De dingen zien er zo veel beter uit.
Bedankt dat je met mij bent gaan bowlen, Lars.
Ik wil je niet op de verkeerde gedachte brengen...
hier over.
Ik zou Bianca nooit kunnen bedriegen.
Nee, ik hoop niet dat jij dat gedacht hebt, Lars.
Dat zou ik nooit doen.
Goed.
Een man bedriegt zijn vrouw niet, en zo is dat.
Absoluut, en andersom ook niet.
Trouwens, ik hoef niemand zijn vriend te stelen.
Ik zal een man voor mij zelf vinden, en...
dan zullen wij ook gelukkig zijn.
Ja, zo werkt dat denk ik.
Dank je.
Sneeuw.
Ik hoopte dat de winter voorbij was.
Nee, het is nog maar herfst. De winter duurt nog tot Pasen.
Nogmaals bedankt.
Welterusten, Lars.
Ik weet niet zeker of al die behandelingen wel werken.
Nee?
Wat denkt u?
Ik weet het niet.
Het spijt mij.
Ik weet het niet, het is moeilijk, omdat...
ik weet dat zij van mij houdt. Maar ik vraag haar om met mij te trouwen, en zei zegt nee.
Ze zegt, ik weet het niet.
Of ze zegt niets.
Niets?
Toen ik een kind was, praatte ik als een kind.
Ik begreep als een kind.
Voelt dat goed?
Wakker worden.
Ze wil niet wakker worden.
Ik denk dat zij bewusteloos is. Weet je het zeker? - Kijk mij aan.
Bianca is bewusteloos. - Kan je mij horen?
Wakker worden.
Het lijkt goed te gaan met haar.
Bel 911.
Ik weet het niet. Waarom verwacht jij dat ik weet wat ik moet doen?
Ze zijn er, bel Dr. Birnman.
Het spijt mij, u zult hier moeten wachten.
De dokter is onderweg.
Wat?
Bianca is heel erg ziek.
Nee, dat is ze niet. Kom op, ze is niet ziek.
Dat is zij niet.
Ze gaat dood.
We houden haar hier tot dat zij stabiel is, maar...
ze wil met Lars mee naar huis vanavond.
Kan ik haar zien. - Natuurlijk.
Wat?
Het spijt mij, maar ik snap het gewoon niet.
Ik bedoel, wat zal het effect op hem zijn. Hoe hebt u dit kunnen laten gebeuren?
Ik laat dit niet gebeuren, het is Lars. Het is altijd Lars geweest.
Hij maakt de beslissingen. Hij heeft haar bewusteloos gevonden.
Hij is degene die zegt dat zij dood gaat.
Is alles goed met jou daar achterin?
Ze hebben haar iets gegeven, dus ze slaapt.
Is er iets dat jij wilt, Lars?
Ik wil vanavond bij haar blijven in de roze kamer.
Kom naar beneden naar de woonkamer, Lars. Laat Bianca rusten.
We hebben Gus en Karin naar de film gestuurd.
Ze wilden jou eigenlijk niet alleen laten.
Ik ben blij dat ze dat gedaan hebben. Ik ben blij dat ze weg zijn gegaan.
Ik voel mij vreselijk dat dit allemaal gebeurt, net nu de baby al zo gauw komt.
Zo is het leven, Lars. Alles komt tegelijkertijd.
We hebben een stoofschotel meegenomen.
Dank je.
Is er iets dat ik nu zou moeten doen? - Nee, schat.
Ga jij maar eten.
We kwamen hier alleen maar om te zitten.
Dat is wat mensen doen als er een tragedie toeslaat.
Dan gaan ze er naar toe, en ze gaan er bij zitten.
Voel jij je niet een beetje beter?
Ik heb de lentekoorts we gaan naar het meer. Wil jij ook meekomen?
Lars, waarom ga jij niet met ons mee?
Dat zal iedereen goed doen.
Bianca, wil jij deze mooie dag niet zien?
Is er een storm op komst? - Het weerbericht zei van niet.
Het lijkt volgens mij op een storm.
Ik moet mijn benen even strekken.
Laten we de gok maar wagen.
Ik denk dat wij naar het water blijven kijken.
We gaan niet ver weg.
Roep maar als je ons nodig hebt.
Denk jij dat het door het autorijden komt?
Ik weet het niet? Hoort dat niet bij zwangere vrouwen?
Ik denk het. Doe voorzichtig.
Niet rennen.
Lars heeft ons gevraagd, om geen zwart te dragen vandaag.
Dat heeft hij gedaan om ons er aan te herinneren dat dit geen gewone begrafenis is.
We zijn hier om Bianca's bijzondere leven te vieren.
Vanuit haar rolstoel heeft Bianca ons de hand toegestoken, en ons allemaal geraakt.
Op een wijze die wij ons nooit hadden kunnen voorstellen.
Zij was een lerares.
Zij was een les in moed.
En Bianca hield van ons allemaal.
Vooral van Lars.
Vooral van hem.
Is alles goed met jou? - Ja, het spijt mij, ik...
het is... begrafenissen, en mama en papa...
Hij is ongelofelijk, hé? - Ja.
Ik wilde u bedanken, voor...
Zie ik u bij ons huis? - Natuurlijk.
Zij vroeg mij om niet verdrietig te zijn. Maar ik kan er niets aan doen.
Ja, ik ook niet.
Maar het zal over een tijdje wel beter gaan.
Dat zegt iedereen, dus...
Ik denk dat het op de één of andere manier waar is.
Maar er zal nooit meer iemand zoals zij zijn.
Ik denk dat ik...
naar alle andere toe moet.
Wil jij een eindje lopen?
Ja.
Vertaald en gesynct door The Freelancer SUURTJE Resync Scorpio7